Архив метки: Вячеслав Волынец

Ганарыстая варона

Ганарыстая варона. Раскаркалася неяк увосень адна варона на сметніку: — Вы сабе як хочаце,— кажа сяброўкам,— а я не магу тут цэлую зіму мерзнуць. Я не такая дурная варона, як вы! — А што ж ты думаеш рабіць, разумная? — пытаюцца сяброўкі. — Палячу за мора: там, кажуць, зімы не бывае. — Ну што ж,—… Читать далее »

Бацькаў дар

Бацькаў дар. Жыў сабе на свеце адзін добры чалавек. Было ў яго тры сыны — два разумныя, а трэці Іван-прасцяк. Разумныя пажаніліся; семʼі завялі, а Іван усё на печы ляжыць ды на жалейцы іграе. Прыйшла пара бацьку паміраць. Сабраў ён сыноў і кажа ім: — Сыны мае родныя, сыны мае любыя! Багацця вялікага я вам не… Читать далее »

Ад крадзенага не пасыцееш

Ад крадзенага не пасыцееш. Былі ў аднаго чалавека два сыны. Як выраслі яны, бацька сказаў: — Пара, сыны, за сталую работу брацца. Хто з вас чым хоча заняцца? Маўчаць сыны — не ведаюць, якую сабе работу выбраць. — Ну, дык пойдзем, — кажа бацька, — у свет, паходзім, паглядзім, што людзі робяць. Сабраліся і пайшлі.… Читать далее »